czwartek, 4 maja 2017

Bikini Blue (2017)
Reżyseria: Jarosław Marszewski
Gatunek: Dramat
Premiera w Polsce: 21 kwietnia 2017

Mimo, że Polacy są świetni w naśladowaniu, to niestety rzadko kiedy wychodzi im historyczna stylizacja. I chodzi tu zarówno, o filmy produkcji polskiej, jak i niestety koprodukcje.


Bikini Blue pomimo dobrze zapowiadającego się tytułu, jest tak naprawdę filmem o niczym, a stylizowane na stare zdjęcia, mimo pewnych założeń, nie przyciągają fanów klasycznego kina. Paradoksalnie sielska historia miłosna bohaterów po drugiej wojnie światowej przeobraża się w skrajne nieporozumienie. Niespodziewana choroba i zatajona przeszłość bohatera sprawiają, że nieunikniony jest rozpad rodziny. By wyjaśnić momenty nieporozumień Dora (debiutująca Lianne Harvey) postanawia wyruszyć do szpitala psychiatrycznego, w którym leczony jest jej mąż Eryk (Tomasz Kot), aby zrozumieć i spróbować naprawić ich relacje. Niespodziewane zwroty akcji oraz szaleństwo Eryka przeraża się w nieobliczalny pościg, pełen sprzeczności i nieporozumień.

Oglądając najnowszy film Jarosława Marszewskiego widz sam popada w obłęd. Kłębiące się myśli i chęć szybkiej ucieczki od ekranu potęguje drewniane aktorstwo i mało ambitna fabuła. Jednak w obliczu całej katastrofy można wyłuskać pozytywne momenty filmu, jednak ich niewygórowana ilość powstrzymuje salwy oklasków po seansie.

Bikini Blue to stosunkowa nowość w polskim kinie. Szczegóły i kreacje bohaterów pokazane zostały w odmienny, od tego który spotykamy na co dzień w polskim kinie, sposób. Sprawia to, że paradoksalnie możemy nie docenić jego potencjału, przytłoczeni rzeczywistością.



Patrycja Strempel

wtorek, 2 maja 2017

Dzieciak rządzi (2017)
Reżyseria: Tom McGrath
Gatunek: Animacja, Komedia
Premiera w Polsce: 21 kwietnia 2017

Studio Dreamworks oraz Tom McGrath – reżyser wszystkich filmów z serii Madagaskar, powracają, by ponownie bawić małych i dużych widzów. Pełne dwuznaczności i aluzji sceny wprowadzą widzów w świetny nastrój, który konsekwentnie utrzymywany jest do samego końca.


Animacja Dzieciak rządzi to historia siedmioletniego Tima, w które życiu pojawia się niechciany brat. Zajmuje ona cała uwagę rodziców, a co gorsze nosi garnitur i mały neseser. Z biegiem akcji widz odkrywa niecne zamiary z jakimi Szef bobas przybył do rodziny. Gdy Tim postanawia na nowo odbudować relacje z rodzicami, Bobas realizuje swoją misję, której celem jest przywrócenie miłosnej równowagi.

Pozycja pomimo standardowej akcji i bohaterów pełnych planów, marzeń i charyzmy przedstawia się obiecująco. Pełno w niech scen zabawy, nauki i morałów, które oczywiście należy traktować z przymrużeniem oka. Podobnie jak całą korporację Bobas i zapędy szefa-dzieciaka.

Świetnie prezentuje się również polski dubbing, który nie rani naszych uszu, a wręcz wyczuwa się zaangażowanie z jakim został przygotowany. Mocnym atutem animacji jest również postać Maga-budzika, którego zabawne motywujące teksty kierowane do Niziołka-Tima zadowolą starszych widzów.

Dzieciak rządzi to animacja pełna szalonych niedorzeczności i fabularnych mini wpadek. Bajka o tym, jak utrzymać miłosną równowagę, w obliczu rozczulających obrazków szczeniaków w Internecie. Fantastyczna przygoda po świecie dziecka i jego nieograniczonej wyobraźni.




Patrycja Strempel 

wtorek, 25 kwietnia 2017

Całkiem niedawno ekscytowaliśmy się tym czyje filmy pojawią się w konkursie głównym festiwalu filmowego w Cannes (więcej na ten temat tutaj). A dziś dowiedzieliśmy się kto zasiądzie w jury i zadecyduje o przyznaniu Złotej Palmy.


Jak wiadomo od dłuższego czasu przewodniczącym jury został Pedro Almodovar. Hiszpański reżyser to twórca znany i ceniony, a canneński festiwal to miejsce wielu premier jego dzieł. W zeszłym roku to właśnie tam premierę miał jego najnowszy film Julieta.
 
Od góry: Agnes Jaoui, Will Smith, Fan Bingbing, Paolo Sorrentino, Pedro Almodovar, Park Wook-chan, Maren Ade, Gabriel Yared, Jessica Chastain
A towarzyszyć mu będą:

Maren Ade – niemiecka reżyserka, której Toni Erdmann stał się prawdziwym przebojem, choć to nie jej pierwszy doceniany film, a jej nazwisko już od dawna nie było anonimowe

Park Chan-wook – reżyser z Korei Południowej, którego dzieła od dobrych paru lat podbijają festiwal na Lazurowym Wybrzeżu, a jego ostatni rewelacyjny film Służąca podbił też polskie kina.

Jessica Chastain – nominowana do Oscara, świetna i lubiana aktorka, którą na ekranach polskich kin mogliśmy oglądać ostatnio w filmie Azyl, a jej kariera nabrała rozpędu po udziale w nagrodzonym Złotą Palmą w 2011 Drzewie życia Terrence’a Malicka.

Will Smith – każdemu kto choć trochę interesuje się kinem tego nazwiska przedstawiać nie trzeba. Gwiazda komedii, filmów sci-fi, ale też poruszających dramatów. Na wielkim ekranie mogliśmy ostatnio zobaczyć go w Ukrytym pięknie.

Agnes Jaoui- jeżeli w Francji jest kobieta, która zasługuje na tytuł instytucji kina to jest to właśnie ona. Reżyserka, scenarzystka i producentka, zawsze ze świetnym efektem.

Paolo Sorrentino – włoski reżyser, ulubieniec krytyków i widzów. Twórca świetnych filmów Wielkie piękno i Młodość. Jego filmy zawsze prezentowane są pierwszy raz właśnie na festiwalu w Cannes.

Fan Bingbing – jedna z największych gwiazd chińskiego kina, którą można również było zobaczyć w hollywoodzkich produkcjach.

Gabriel Yared – francuski kompozytor, nagrodzony Oscarem za muzykę do Angielskiego pacjenta czy filmów Xaviera Dolana, w tym ostatniego jego dzieła To tylko koniec świata.


Teraz pozostaje tylko czekać na festiwalowe pokazy i rozdanie nagród!

#Amanda&Hubert

niedziela, 23 kwietnia 2017

Amok (2017)
Reżyseria: Kasia Adamik
Gatunek: Kryminał
Premiera w Polsce: 24 marca 2017

W ostatnich latach w kinie możemy oglądać wiele historii, które wstrząsnęły światem lub przynajmniej naszym podwórkiem. Tym razem po temat morderstwa i kryminału sięgnęła Kasia Adamik, której filmy zdobywają uznanie nie tylko na polskich festiwalach.


Amok jest filmem o zbrodni i chęci sławy. Pisarz Krystian Bala w swojej powieści przedstawia idealne morderstwo pełne szczegółów i tajemnic. Anonimowy donos sprawia, że książka zostaje połączona z morderstwem architekta, które miało miejsce kilka lat wcześniej. Rozpoczyna się gra między zawziętym policjantem i przebiegłym, pełnym tajemnic autorem.

Pozycja pełna jest sekretów i niedopowiedzeń. Każdy kolejny pojawiający się wątek odbierać można w sposób poważny i odpowiednim dystansem. Prawda na każdym kroku zaciera się, a widz co moment zostaje gubiony i przytłaczany kolejnymi informacjami.

W obliczu mocnej historii z trupem w tle, można było się spodziewać pełnej elektryzujących momentów akcji, jednak otrzymujemy film irytujący psychologicznymi gierkami i szaleństwem głównych bohaterów. Twórcy próbują prowadzić widza po tropach do celu, jednak filozoficzne mądrości tracą na ambicji, a obiecujący thriller zostaje daleko w tyle za podobnymi sobie polskimi produkcjami.

Amok to zaledwie cień, na który niekoniecznie warto zwracać uwagę. Fabuły nie ratują nawet aktorzy, którzy przetaczają się przez ekran pozbawieni sensu i emocji, bo pojedyncze krzyki i mroczna muzyka nie uczynią z filmu arcydzieła.


Patrycja Strempel 

piątek, 21 kwietnia 2017

zł(1987)
Reżyseria: Norman Jewison
Gatunek: Dramat, Komedia, Romans 
Premiera w Polsce: 31 grudnia 1987

Norman Jewison to reżyser, który zdobył pięć nominacji do Oscara, ale to nie jedyne jego filmowe osiągnięcia. Ponieważ w 1988 roku na Berlinale otrzymał Srebrnego Niedźwiedzia za reżyserię filmu, który wszedł do kanonu współczesnej rozrywki- Wpływu księżyca. Film ten będący uroczym peanem na cześć amerykańsko-włoskich rodzin, które zajęły ważne miejsce w amerykańskiej kinematografii, zarówno jako bohaterowie filmów, jak i ich twórcy.

Główną bohaterką Wpływu księżyca jest Loretta Castorini, wciąż jeszcze młoda wdowa, której oświadcza się Johnny Camareri, idealny dla niej kandydat na męża, co oznacza, że oprócz tego, że zamożny, to nudny i przewidywalny. Gdy narzeczony kobiety wylatuje na Sycylię, aby tam pożegnać  umierającą matkę, Loretta kontaktuje się z Ronnym, bratem narzeczonego, aby zaprosić go na ślub. Gdy poznają się nie mogą już pozostać dla siebie obojętni. A uwikłana w emocjonalny trójkąt Loretta musi zdecydować z kim chce zbudować swoją przyszłość.
Miłosna intryga w tym filmie nie należy do bardzo skomplikowanych,  jest jednak zabawna i odpowiednio błyskotliwa. Duża w tym pewnie zasługa jej bohaterów, których postacie zostały zagrane po mistrzowsku. Jako Lorettę, którą jedna wizyta u fryzjera przemienia w piękność, widzimy tutaj Cher, słynną piosenkarkę, której aktorskie role zawsze robią duże wrażenie. Tym razem osiąga mistrzostwo i słusznie za tę rolę otrzymała Oscara i Złotego Globa. Partneruje jej Nicolas Cage jako dziki Ronny, wtedy jeszcze na początku kariery, a już stworzył jedną ze swoich najlepszych ról.  Pełne mistrzostwo osiągają tu też aktorzy drugoplanowi . Zwłaszcza Olympia Dukakis i Vincent Gardenia w rolach rodziców Loretty, nestorów rodu Castorinich. Za rolę oddanej, pełnej ciepła i miłości, a przy tym najlepiej rozumiejącej dynamikę damsko-męskich relacji Olympia Dukakis zdobyła ten sam pakiet nagród, co Cher, z tym , że dla aktorki drugoplanowej. Towarzyszący jej na ekranie Vincent Gardenia w roli łatwo ulegającego kobiecym wdziękom Cosmo, również jest znakomity, ale walkę o Oscara przegrał z Seanem Connerym.

Wpływ księżyca to smakowita filmowa rozrywka stworzona przez twórców,  którzy szanują widza. Dlatego każdy element tego filmu stoi na przyzwoitym poziomie zapewniając błyskotliwy i odprężający, a nie ogłupiający seans.

Daniel Mierzwa 

wtorek, 18 kwietnia 2017

Klient (2016)
Reżyseria: Asghar Farhadi
Gatunek: Dramat
Premiera w Polsce: 21 kwietnia 2017

Ashgar Fahradi wkroczył do grona najbardziej znanych  cenionych twórców kina swoim pełnym napięcia dramatem Rozstanie, który zdobywał laury na całym świecie. W tym Złotego Niedźwiedzia na Berlinale i Oscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego. Jego nowy film – Klient również świeci na świecie triumfy. Zdobył dwie nagrody na festiwalu w Cannes i po raz kolejny akonto Fahradiego wpadł Oscar.


Klient to oparta na sztuce Śmierć komiwojażera Arthura Millera historia małżeństwa- Emada i Rany, które w wyniku katastrofy budowlanej musi zmienić miejsce zamieszkania. Dzięki pomocy znajomego, aktora z lokalnego teatru, w którym sami grają, udaje im się znaleźć nowe lokum. Nie wiedzą jednak, że poprzednią właścicielką mieszkania była prostytutka. A następstwa tej sytuacji wprowadzą chaos i niepokój w życie pary.

Fahradi w Kliencie znów pochyla się na międzyludzkimi relacjami i życiem w skomplikowanym irańskim społeczeństwie. Eksploatuje też wątek męskiej rywalizacji, różnic między kobietami i mężczyznami i męskiej dominacji. Swoją rolę ma tu też wątek znaczenia sztuki, jej wpływu na życie oraz prób wyjaśniania przez nią rzeczywistości.

Klient to dobry dramat, mocno oddziaływujący na widza, ale niestety nie potrafi tak utrzymać napięcia jak poprzednie filmy tego twórcy. To co przykuwało naszą uwagę w innych dziełach reżysera, w tym zwyczajnie nudzi. Fani Fahradiego będą zadowoleni, reszta może czuć się znużona seansem tego filmu.


Daniel Mierzwa 

czwartek, 13 kwietnia 2017


Wczoraj ucieszyła nas wiadomość, że w konkursie filmów krótkometrażowych na tegorocznym Festiwalu Filmowym w Cannes  udział weźmie Koniec widzenia Grzegorza Mołdy. Polak tym samym dostał szansę do pójścia w ślady takiego twórcy jak Jim Jarmusch.

A dziś dowiedzieliśmy się jakie filmy zostaną pokazane w konkursie głównym i powalczą o Złotą Palmą oraz jakie wezmą udział w konkursie Inne Spojrzenie. I tak o 11.00 na konferencji prasowej ogłoszono, że o prestiżowy laur powalczą:

·        Andriej Zwiagincew Loveless
·        Josh i Benny Safdie Good time
·        Lynne Ramsay You Were Never Really Here
·        Francois Ozon L’Amant Double
·        Kornel Mundruczo Jupiter’s Moon
·        Yorgos Lanthimos The Killing of the Sacred Deer
·        Hong Sang-soo The Day After
·        Michel Hazanavicius Le Redoubtable
·        Todd Haynes Wonderstruck
·        Michael Haneke Happy End
·        Jacques Doillon Rodin
·        Sofia Coppola The Beguiled
·        Fatih Akin Aus dem nichts
·        Noah Baumbach The Meyerowitz Stories
·        Bong Joon-Ho Okja
·        Robin Campillo  120 Battements Par Minute
·        Naomi Kawase Radiance
·        Siergiej Łoźnica A gentle creature

Canneńscy selekcjonerzy poszli tym samym tropem, co w zeszłym roku i znów na tej liście mamy nazwiska w głównej mierze znanych i cenionych twórców, a jedna z tych osób ma już na koncie zwycięstwo na tym festiwalu i to aż dwa razy. Jest to Michael Haneke, jeden z najwybitniejszych europejskich reżyserów. 
Jeśli chodzi o nasze typy, to kciuki trzymamy za Lynne Ramsay, twórczynię świetnego Musimy porozmawiać o Kevinie, która na swój nowy pełnometrażowy film kazała czekać aż 6 lat. Znakomity film na pewno pokaże Todd Haynes, wybitny twórca psychologicznych dramatów z obyczajowym tłem,  który zachwycił nas filmem Carol, a w swoim nowym filmie znów obsadził Julianne Moore, która już raz świetnie zagrała w jego filmie. Na kawał surrealistycznego i zachwycającego kina liczymy też ze strony Yorgosa Lathimosa, który po raz kolejny sięgnął po świetnego Colina Farrella, a na ekranie towarzyszyć mu będzie Nicole Kidman.
Spore oczekiwania towarzyszą też filmom Sofii Coppolli, która być może do Złotego Lwa dołączy Złotą Palmę, Fatiha Akina, który zdobył już w Cannes nagrodę za scenariusz, Andrieja Zwagincewa, twórcy wybitnego Lewiatana, czy zdobywcy Oscara za najlepszy film- Michelowi Hazanavisciusowi.
Obojętnym nikogo pewnie też nie zostawi nowy film najbardziej znanej japońskiej reżyserki – Naomi Kawase, czy nowe dzieło Robina Campillo, twórcy kontrowersyjnego Nieznajomego nad jeziorem. Szukających dobrej i inteligentnej zabawy pewnie nie rozczaruje nowy film Noah Baumbacha, bo czy mógłby to zrobić obraz twórcy Frances Ha?

W konkursie Un Certain Regard – Inne Spojrzenie największe emocje budzą nowy film cenionego aktora i reżysera Mathieu Amalrica, który został nagrodzony w Cannes za reżyserię filmu Tournee, Michela Franco, którego niedawny Opiekun w został na tym festiwalu nagrodzony za scenariusz i nowy film Laurenta Canteta, zdobywcy Złotej Palmy w 2008 roku za genialny film Klasa.

A jakie są Wasze tegoroczne typy?

Przypominamy nasze recenzje filmów, które w zeszłym roku pokazano na tym festiwalu:

#Amanda&Hubert